ในช่วงเวลาที่ผ่านจนวันนี่มันก็ต้องมีหลายสิ่งที่ผิดหวังและ
สิ่งที่สมหวัง แต่เมื่อเราผิดหวังจงอย่าท้อแท้กับสิ่งๆนั้นมาก
จนเกินไป มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอก จงใช้ชีวิตให้นุกนาน
กว่าเดิม ไม่ต้องไปสนว่าอะไรเคยเกิดขึ้นกับเราบ้าง
แต่สนที่ว่า เราจะทำให้อะไรเกิดขึ้นกับเราตอนนี้บ้าง
 อย่าแคร์ว่าคนอื่นจะมองยางไร แค่ทำในสิ่งที่ควรก็พอ
เวลาเราเล่นอะไรแพ้ ไม่ต้องไปเครียดเพราะ มันก็ต้องมีแพ้
มีชนะ แต่ที่เรายังไม่มีคือ อภัย   อภัยตัวเราเอง

คูณเคยเถียงกับใครไหมครับ ?

แล้วถ้าเคย  คนที่คุณเทียงด้วยชอบเอาชนะตลอดไหมครับ?

คุณมองว่าเขาเป็นคนอย่างไร?

คุณมองว่าเค้าไม่ฟังเหตุผลของเด็กหรือคับ ?

เค้าแถไปเรื่อยหรือ คับ ?

คุณอยากเถียงชนะเค้าไหมครับ ?

สรุปแล้วเค้าชนะทุกครั้งเวลาเถียงกับ คุณใช่ไหม ?


ถ้าลองมองย้อนกลับไปเมื่อเขาผู้นั้นเป็นวัยเด็กดูสิ
เขาอาจจะเป็นอย่างคุณตอนนี้ก็ได้  พอเขาโตขึ้น
เขาจึงใช้เห็นผลของตนเองเป็นใหญ่ เถียงกับใครชนะหมด
ไม่ฟังเหตุผลใคร เพราะมันไม่จำเป็นเขาคงคิดว่า
"กู เก่งสุดไอ้สาด  ...  หุบปากไป"

ไม่แน่พอเราโตขึ้นเราอาจจะรู้ก็ได้ ที่จริงมันคืออะไร ?